1 año
Soy muy malo para los aniversarios, pero va a ser difícil que olvide el de este blog, que nació tan sólo un par de días después de que lo hiciera mi primer sobrino. De eso hace hoy un año y quiero aprovechar esta entrada para dar las gracias a los que os asomáis por aquí con frecuencia y, especialmente, a los que alguna vez habéis recomendado alguno de mis textos, pues si bien uno escribe para desahogarse y -como también dije el primer día- para no perder la práctica, también es cierto que en muchas de las entradas uno acaba dejando, de una u otra manera, parte de sí mismo. En este sentido quiero dar las gracias a los autores de los blogs Mis Pensamientos, Malva-Rosa Connection, Vent D Cabylia, Tirant Al Cap y Veo... Veo, que en numerosas ocasiones habéis comunicado a vuestros lectores alguna de las cosas contadas por aquí. Pero lo dicho, gracias a todos. Ahora, vayamos a por cosas importantes.






10 comentarios:
Enhorabuena... por tu sobrino y por tu blog.
acabo de enlazar mi artículo al tuyo de la plaza en sant Pere.
Chao!
Enhorabona. Reflexionar d'on venim i on anem (i com) també és molt important...
Moltes felicitats, Tur. En un País de silencis, el teu bloc esdevé un espai de llibertat imprescindible. Gràcies!
Enhorabuena y gracias ti por seguir escribiendo. Esperemos cumplir más.
Gracias a todos. Sinceramente, estoy emocionado de recibir vuestras felicitaciones, y al mismo tiempo, contento y gratamente sorprendido por participar con vosotros de este extraño fenómeno de los blogs que, en un mundo cada día más individualista y menos comunicativo, nos ha posibilitado mantener esta extraña y cercana relación pese a no conocernos(todavía) personalmente -a excepció del Sr. Girbés, al que no veig des de fa un bon grapat d'anys-. A ver si algún día damos el paso. Gracias de nuevo. Nos seguimos leyendo.
Enhorabuena por los dos aniversarios, creo que tu sobrino tendrá dentro de unos años un espejo donde mirar. Duro con el fuerte y tacto con el débil.
Felicitats!!
i espere que en algun moment hagis d'escriure poemes perquè no hi hagis res més del que protestar.
Enhorabuena por el aniversario, y com dice alegria ojalá algún día no tengas nada que escribir, buena señal será para todos.
Como no creo que eso ocurra, espero que mantengas el excelente nivel de esta bitácora.
Saludos.
Gracias de nuevo. Difícilmente habrá días en los que no contar nada, pero espero que nada nos coarte para seguir contándolas con la mayor libertad, ni que el desánimo o el sentimiento de impotencia por ver que nada cambia nos haga, a todos, tirar la toalla.
Aprovecho esto para decir a dim3dim3, por si se asoma de nuevo por aquí, que se echa en falta más movimiento en su Irritación 24/7 (sí, lo digo justo hoy que ha actualizado).
A Alegría de la Huerta no hace falta decirle que siga ahí. Por ahora se muestra infatigable.
Gracias de nuevo a los dos por los ánimos.
Felicitats i enhorabona. Mantindre un blog és, de vegades com la droga. I com la droga, tenim droga boníssima i puríssima, i droga dolenta. Potser al final la droga ens ho lleve tot, i haurem de fer una cura de desintoxicació, però mentre tinguem material de tanta qualitat com aquest "Testimoni Accidental" no em podré deixar de xutar
Publicar un comentario en la entrada